wandelen Schotland

De pelgrimstocht: het Olavspad

 

643 kilometer. Zo lang is het lopen van Oslo naar Trondheim.

643 kilometer telt het Olavspad. Tot enkele weken geleden had ik hier nog nooit van gehoord. Tot enkele weken geleden zou het nog niet eens in mijn hoofd zijn opgekomen om dit pad te lopen. Maar inmiddels is het zaadje in mijn hoofd ontkiemd en weet ik het zeker. Dit is het pad dat ik moet bewandelen. Alle 643 kilometers.

“Ben je een gelovig man?” die vraag brandt al vele kilometers op mijn lippen. We rennen door de Brabantse bossen en praten over trailen en pelgrimeren. Ik een nitwit op beide gebieden, hij een expert.
“Nee, maar als ik ga pelgrimeren, onderga ik de hele ervaring en laat ik me ook zegenen. Ik wil de hele spirituele ervaring beleven.” Overduidelijk wel dus.
“Wat je leert Floor tijdens een pelgrimage, is je vooroordelen laten varen en niet te snel conclusies trekken, iedereen heeft een verhaal in zich.” Bah. Ik houd er niet van als mensen mijn gedachten lezen.

Pelgrimeren. Ik wist niets een dat het een werkwoord was. En bij het woord pelgrimage krijg ik onbedaarlijke jeuk. Een sekte-achtig woord. Brrr. En toch ben ik geïntrigeerd. Geïntrigeerd door deze man die naast me rent en er zo enthousiast over vertelt, geïntrigeerd door het fenomeen pelgrimeren an sich en waar ik zo weinig van af weet. Maar bovenal geïntrigeerd omdat het zó ontzettend ver buiten mijn comfortzone ligt.

Het Olavspad heet eigenlijk het St. Olavspad. Het is een eeuwenoude pelgrimsroute naar Nidaros, het tegenwoordige Trondheim. De man met wie ik vandaag ren heeft hem drie jaar geleden gelopen. “Ken je het verhaal achter het Olavspad, Floor?”
“Nee, vertel.”
“Olav was een oude Viking koning die duizend jaar geleden leefde. Na zijn plundertochten door Europa keerde hij terug naar Noorwegen. Hij wilde opnieuw koning worden en eenheid creëren door het land te bekeren tot het christelijke geloof. Hij werd bij een veldslag gedood met een bijl en zijn lichaam werd in het geheim naar Nidaros gebracht en begraven. Al snel gingen er verhalen de ronde dat bij Olavs graf wonderlijke dingen gebeurde. Er werd een kapelletje neergezet, dat vervangen werd door een kerk en later een kathedraal. Het is de grootste kathedraal van Scandinavië.”
Allemaal leuk en aardig, maar ik ga niet 643 kilometer lopen voor een dode Viking koning, een stenen gebouw en een Lourdes verhaal waar ik kriebels van krijg. Dus de vraag is waarom wil ik dan wel lopen?

"Een lichter leven. Leven met de dag. Niet malen over de dag van gisteren en stress over de dag van morgen."

Dat antwoord is simpel. Een lichter leven.

Leven met de dag. Niet malen over de dag van gisteren en stress over de dag van morgen. Enkel je druk maken over de te lopen route, een slaapplek zoeken voor de nacht en zorgen dat je genoeg eet en drinkt en heelhuids aankomt op de plek van bestemming.

Voor mij is het Olavspad in de eerste plaats dan ook een langeafstandpad. En grinnikend noem ik hem in gedachten het Olafpadje. Naar Olaf de sneeuwpop uit Frozen die hunkert naar de zomer en warme knuffels. Ik betreed dan ook niet het pad van eeuwenoude christelijke tradities, maar het Disneyland van Frozen, waarin ik om beurten Elsa, Anna en Olaf kan zijn. Afhankelijk van hoe ik me voel die dag. Een land waarin kleine meisjes mogen dromen en niet groot hoeven te worden. Een land waar trollen, elfen en reuzen heus geen hersenspinsels zijn. Een land waarin…

“Hoe zwaar is je rugzak?” Vraagt hij. Ik kijk verstoord op.
“Eens denken. In Schotland was hij zo’n 16 kilo, maar ik denk dat hij nu wel op 20 kilo uitkomt.”
“Nee, dat is veel te zwaar. Wat heb je dan in vredesnaam mee?”
“Boeken. Iedere vier dagen lees ik een boek uit.”
“Daar moet je echt iets op bedenken. Dat kan echt niet.” Dat soort dingen moet je niet tegen mij zeggen. Jij kunt misschien genoeg hebben aan je spirituele ervaringen, mok ik in gedachten, maar ik heb verhalen nodig om te leven.

Ik ben een dromer. Dat weet ik. Tijdens een wandel- en fietstochten creëer ik voor mezelf een parallel universum. Overdag mijn eigen avontuur en ’s avonds in de tent verslind ik de avonturen van andere mensen. In een warme slaapzak, eten onder handbereik, een nieuw vers boek waarvan de kaft kraakt als je het openslaat en verdwijnen in het verhaal. Dan ben ik het gelukkigst.

Besparen op boeken is dus geen oplossing. Waarop dan wel? Eten. Kleding. Tent. Geen idee, ik zal het hem nog eens vragen.

"Ik weet wie ik ben. De vraag is, wie wil ik zíjn."

Pad Schotland

“Waarom ben jij eigenlijk gaan pelgrimeren?”

vraag ik aan de rug die nu voorop loopt. Een diepe zucht klinkt en een zware stilte daalt neer. De magie is verbroken. Deze vraag had ik niet moeten stellen. Ieder van ons heeft een verhaal, maar het hoeft niet altijd direct verteld te worden. Zwijgend rennen we verder.

Waarom wil ik eigenlijk pelgrimeren? Ik weet waarom ik wil lopen. Maar pelgrimeren, dat klinkt als een serieuze toestand. Een geestelijke reis maken. Mijn eerste antwoord is mentaal afharden. Eelt kweken op de ziel. Fysiek lijden. Emotioneel door de mangel gaan. Mezelf testen op doorzettingsvermogen, discipline en volharding. Mezelf straffen. De grenzen opzoeken en daaraan voorbij gaan. Maar als dat mijn grondhouding gaat worden voor de komende vier weken ga ik het heel zwaar krijgen.

Het is iets anders. Als ik heel eerlijk ben naar mezelf, ben ik wel degelijk op zoek. Ben ik mezelf dan kwijtgeraakt? Nee, ik weet wie ik ben. De vraag is, wie wil ik zíjn.

Ga ik dat antwoord vinden op het Olavspad? Misschien. Het kleine meisje in mij weet wie ze wil zijn, maar weet ik het ook? En durf ik het hardop uit te spreken?

“Liep jij het oostelijke of westelijke Olavspad tot Lillehammer?” vraag ik aan de rug om de gespannen stilte te doorbreken.
“Uiteraard de oostkant, dat is het oorspronkelijke pad.”
Mooi, dan pak ik het westelijke pad. Ik wil nog een beetje het gevoel hebben dat ik een recalcitrante pelgrim ben.


Running Challenge: 1 Maand, 1 Team, samen 1000K!

 

Het voorjaar is in volle gang.

De dagen zijn langer en naast de vogeltjes die je in de ochtend hoort fluiten, hoor je ook veel mensen zeggen: ‘Ik zou wel weer eens met hardlopen willen beginnen.’

Nou, dat komt goed uit. Ik ook. Na het rennen van mijn eerste marathon is het tijd om weer aan de slag te gaan en de beentjes te strekken. En daarvoor daag ik jou uit. Laten we in mei samen 1000km gaan hardlopen!

Wat? Ben je van je stoel gevallen bij het horen van 1000km! Wacht, je begrijpt me verkeerd. Je hoeft dit niet in je eentje te lopen. We doen het samen.

Op 1 mei starten we met de Running Challenge: 1 Maand, 1 Team, samen 1000K!

Deze Running Challenge is voor beginnende tot gevorderde lopers, omdat je zelf bepaalt hoeveel je loopt.

Meld je aan door een mailtje te sturen naar hallo@adventurevirgin.nl en vermeld je hardloopervaring.

Marathon Rotterdam Floor Startvak

"Start met rennen of pak het weer op en verleg je grenzen"

Start met rennen of pak het weer op!

1 mei starten we met de Running Challenge. Met een team van hardlopers (beginnend of gevorderd) gaan we samen de Challenge aan om in 1 maand tijd samen 1000 kilometer te rennen.

Op 1 mei starten we samen met een korte run. Om alvast die eerste kilometers te vreten. Daarna ren je individueel. Of met elkaar als je dat gezellig vindt. Ik organiseer een aantal gezamenlijke trainingsdagen en een Hardloop Clinic voor de juiste techniek (zie hieronder). Om de kilometers te tellen maken we gebruik van een running-app waar we samen als groep in zitten. Zo zien we van elkaar hoeveel we lopen, en of we de 1000 kilometer gaan halen of nog een tandje bij moeten zetten.

Om elkaar tips te geven en elkaar positief te motiveren hebben we een  Running Challenge WhatsApp-groep. De trainingen worden hierin gedeeld en run-afspraken gemaakt.

Op 31 mei sluiten we de Running Challenge gezamenlijk af, dan lopen we samen de overgebleven kilometers. Staan er nog 7 kilometers open dan lopen we 7 kilometer, staan er nog 37 open… Ja, dat laten we ons niet gebeuren natuurlijk.

Inschrijven: 25 euro

Hiervoor krijg je:

  • 5 georganiseerde trainingslopen
  • 1 hardloop clinic i.s.m. atletiekvereniging ciko’66
  • een trainingsschema passend bij jouw niveau
  • groepsmotivatie
  • én heel veel loopplezier

Meld je aan door een mailtje te sturen naar hallo@adventurevirgin.nl en vermeld je hardloopervaring.

Alleen meedoen aan de hardloop clinic? Schrijf je in.

"Op 1 mei starten we met de Running Challenge: 1 Maand, 1 Team, samen 1000K!"

Data Running Challenge

(Je hoeft niet aan alle lopen mee te doen, kijk wat in jouw agenda en bij jouw niveau past. Is er behoefte aan andere afstanden, dan kunnen we dit aanvullen/aanpassen)

Woensdag 1 mei: start Running Challenge. Met avondrun op Posbank om 19:30uur. We zullen een korte loop doen van 5 km in rustig tempo.

Zaterdag 4 mei: duurloop in Nijmegen (locatie wordt in app-groep bekend gemaakt).

Start om 9:30uur, trailrunning 8-10km. Houd er rekening mee dat we door de bossen gaan lopen met aanzienlijke hoogtemeters, dus deze kilometers zijn zwaarder dan op het asfalt.

Zaterdag 11 mei: trailrunning voor beginners in Arnhem (locatie wordt in app-groep bekend gemaakt).

Start om 9:30uur, afstand 5 km. We rennen door bossen met weinig tot nauwelijks hoogtemeters.

Zaterdag 18 mei: Hardloop Clinic, Groot Warsnborn in samenwerking met atletiekvereniging ciko’66. Start om 9:30uur, aansluitend optioneel koffie/thee.

Zaterdag 25 mei: duurloop in Oosterbeek (locatie wordt in app-groep bekend gemaakt.

Start om 9:30uur, trailrunning 8-10km. Houd er rekening mee dat we door de bossen gaan lopen met aanzienlijke hoogtemeters, dus deze kilometers zijn zwaarder dan op het asfalt.

Vrijdag 31 mei: Afsluiten Running Challenge, samen lopen we de resterende kilometers we mikken op 5 -7 kilometer. Middagrun op Posbank. Start om 17:00uur, met daarna een welverdiend biertje.


marathon Rotterdam Floor Finish

Mijn eerste marathon: Rotterdam

 

De eerste zweetdruppels parelen al over de gespannen koppies naar beneden.

Achter de indrukwekkende skyline van Rotterdam piept de zon tevoorschijn en zodra hij mijn huid raakt weet ik: dit gaat een warme dag worden.

De spanning in het startvak is duidelijk voelbaar. Het is stil. Duizenden mensen staan opeen gepropt. Glimmende gezichten. Plakkerige lijven. Her en der al een penetrante zweetlucht. Vaseline wordt doorgegeven, nog wat water gedronken, veters gestrikt. De tijd gaat traag en stroperig voorbij. Om vijf over tien klinkt eindelijk het startschot voor het eerste vak. Na 20 oneindig lange minuten mogen ook wij starten.

Ik voel kriebels in mijn buik als ik de befaamde Zwaan oploop. Er wordt gejuicht en geschreeuwd alsof we er al een marathon op hebben zitten. Maar we zijn slechts begonnen.

Na anderhalve kilometer laten we de drukte achter ons en word ik geconfronteerd met de werkelijkheid. Eindeloze lange en vooral saaie asfaltwegen met een handjevol mensen aan de kant. Geen muziek, geen aanmoediging. Onder de lopers heerst gespannen stilte. Tijd voor muziek en ik doe mijn oortjes in.

5 kilometer. Ik moet plassen. En niet zo’n beetje ook. We hebben ruim 50 minuten in het startvak gestaan, heel veel water gedronken en dat moet er nu uit. Maar waar blijft die wc? Ze zouden er toch om de paar kilometer staan? En inderdaad, terwijl ik op zoek was naar witte bordjes met WC erop staan er her en der langs het parcours dixies.

10 kilometer. Tweede waterpost, de eerste ben ik voorbij gelopen, maar ik voel nu dat dat niet verstandig is, want hoewel ik een camelbak om heb ga ik er snel door heen. Te snel. Net als mijn looptempo. Ook te snel. Ik wil niet stoppen, dat is namelijk later in de race killing voor je benen en nog erger mentaal. Dus ik moet mezelf een tactiek aanleren om al rennend water te drinken en over me heen te gooien om te koelen. Aangezien ik een pet en zonnebril op heb is water op je hoofd krijgen een gedoe en de zonnebril vliegt door de lucht. Door de wirwar van benen krijg ik hem niet te pakken. Gelukkig is er een loper die hem voor mij opraapt. De bril is bekrast en de wereld heeft horizontale strepen gekregen.

Marathon Rotterdam Floor Startvak

"Duizenden mensen staan opeen gepropt. Glimmende gezichten. Plakkerige lijven. Her en der al een penetrante zweetlucht."

15 kilometer. We zijn weer bij een waterpost aanbeland.

Inmiddels heeft iedereen het systeem door van voorsorteren naar juiste kant van het parcours en drinken pakken, behalve deze vrouw. Ik steek mijn hand uit om een beker water van een vrijwilliger te pakken en krijg een ellenboog in mijn rug, waarna ze vol tegen mijn arm aanloopt, ze een kreet slaakt en met lege handen de waterpost voorbij rent. Het liefst zou ik nu een sprintje trekken om haar vol tegen de grond te hoeken. De warmte doet wat met een mens. Nu al. Ik heb totaal geen zin in ruzie bij waterposten.

21kilometer. Half way. Nu gaat het beginnen. Het rechter bovenbeen begin ik al te voelen, shit nu al.

25 kilometer. Om me heen worden de koppies strakker, de blikken verbeten. Het gedeelde leed raakt me. Het doet er niet toe wie je bent, wat voor werk je doet, hoe je eruit ziet, waar je vandaag komt of welk merk kleding je draagt, iedereen ondergaat nu hetzelfde. We lopen niet tegen elkaar, we lopen tegen onszelf. Er zijn geen woorden nodig om deze onderlinge verbondenheid te voelen.

27 kilometer. Terug op de Erasmusbrug. Ik ben net ingehaald door de pacers met finishtijd 4:10. Tot kilometer 25 had ik de stiekeme hoop dat ik in 4:10 zou kunnen finishen. Het was de overmoed die sprak, want ik had mezelf maar één doel gesteld en dat was finishen, heel en in één stuk. Ik probeer een tandje bij te zetten, maar het asfalt plakt als kauwgom aan mijn zolen, de helling van de brug is te groot. Laat gaan Floor, spreek ik mezelf vermanend toe. Het echte werk moet nog beginnen.

30 kilometer. Nu pas! Nee, dit is onmogelijk! Nog 12 kilometer, hoe dan?

"Om me heen worden de koppies strakker, de blikken verbeten. Het gedeelde leed raakt me."

Marathon Rotterdam rennen Floor

32 kilometer. Welkom in de hel.

We lopen door het Kralingse Bos. Hier ben ik voor gewaarschuwd. Nauwelijks toeschouwers, geen muziek. Alleen verzengende hitte en lopers die de moed opgeven, ze gaan wandelen. Stilstaan. Zitten. Liggen.

33 kilometer. Ik ben nog steeds in de hel. Mijn benen zijn op en mentaal begin ik in te storten. Ik troost mezelf met de gedachte: hier heb je voor getraind. Laat de emoties maar als golven over je heen komen. De radeloosheid, de frustratie, het zelfmedelijden, laat de stemmetjes in je hoofd maar praten, maar je blijft rennen. Wat er ook gebeurt, je blijft rennen.

35 kilometer. De hel is een oneindige diepe put. Overal om me heen zijn mensen gaan wandelen. Sommige lopers heftig hun hoofd nee-schuddend. Anderen zuchtend en hardop vloekend. Ik ren door. Ik mag alleen stoppen als ik moet overgeven. Geen excuses, blijven rennen.

37 kilometer. De bodem is nog niet bereikt. De golven aan emoties hebben plaats gemaakt voor golven van misselijkheid. Bij de drinkpost spoel ik mijn mond met water en sportdrank. Drinken kan ik niet meer verdragen, eten al een aantal kilometers geleden niet meer. Boerend van de misselijkheid ren ik door. Blijven rennen.

38 kilometer. Nog een klein half uur rennen, als ik het tempo opvoer naar 6 minuut per kilometer dan is het nog 24 minuten. No way, dat ik nog langer dan 24 minuten ga rennen. Dat is de max, langer kan ik niet. Dus tandje erbij Floor. Hoe sneller je rent, hoe sneller de hel voorbij is.

39 kilometer. Waar blijft die 40?

40 kilometer. Nog 12 minuten. Dan eindigt deze hel.

Nog 1000 meter staat er op de grond. Oké, blik van de grond halen. Kom uit die tunnel. Kijk om je heen, probeer te genieten. Dit is je moment. De laatste 1000 meter naar de finish. Glimlach. Geniet. En blijf rennen.

Nog 250 meter. Ik loop de Coolsingel op. Dit. Is. Het. Waar is de muziek? Waarom juichen de mensen niet? Ik steek mijn armen in de lucht en roep héééééhh! Een paar mensen kijken verschrikt op. Anderen kijken me aan alsof ik achterlijk ben. Een enkeling klapt.

marathon Rotterdam Floor Finish

"De radeloosheid, de frustratie, het zelfmedelijden, laat de stemmetjes in je hoofd maar praten, maar je blijft rennen. Wat er ook gebeurt, je blijft rennen."

42,195 kilometer. Blieb blieb, zegt het trackingsysteem.

4:21:37 geeft de klok aan. Ik kan eindelijk stoppen met rennen. Alles blokkeert. Ik kan bijna geen stap meer zetten. De adrenaline is op en de teleurstelling overvalt me. Ik had na deze mythische tocht minstens een heroïsche finish verwacht. Ik had verwacht vol emoties jankend en snotterend onder hysterisch applaus en een confetti-regen over de finish te komen. Maar niets van dat alles.

Waar blijven ze met die medaille, gaat het door me heen. Of met dat gouden isolatiefolie? Waar staat Aboutaleb? Waar is iedereen om mij te ontvangen als held? Ik kijk om me heen. Zucht eens diep. Dan doe ik maar wat ik de afgelopen 42km ook heb gedaan: lopen. En na eeuwige meters staan daar wat puisterige jongens met medailles. De jongen wil hem bij mij omhangen, maar ik gris de medaille uit zijn handen. Daarna volgen appels en bananen. Rot op, met je appels, ik heb net 4000 calorieën verbrand. In de tas van Vriendlief zit chocolademelk en een punt cheesecake! Daarover gesproken. Waar is Vriendlief? Goddomme. Ik heb hem bij de finish niet gezien. Na wat gebel en geapp blijkt dat hij 250 meter verderop staat en inderdaad mijn finish gemist heeft.

Ik heb zeker een uur nodig om mijn irritatie en misselijkheid te laten zakken. Vloekend en boerend loop ik door de drukte op zoek naar een plek waar ik kan zitten. Ik wijt het maar aan een lage bloedsuikerspiegel. Na een uur heb ik mezelf bijeen geraapt en kan ik eindelijk een terrasje op strompelen. En daar drink ik samen met Vriendlief een van de lekkerste biertjes die ik ooit geproefd heb.

The day after

Als ik mijn ogen open doe weet ik het zeker: ik heb geen marathon gelopen, maar ben de overlevende van een verkeersongeluk. Er zijn minstens drie vrachtwagens over me heen gereden. Alles doet pijn. Mijn benen, mijn kapotte tenen, mijn nek en schouders, mijn buik. Wanneer ik mezelf uit bed hijs komt de misselijkheid weer in golven omhoog. Ik strompel naar de badkamer. In de spiegel bekijk ik mezelf. Ik voel trots. Ik ben trots op mijn lichaam. Trots dat het zo sterk is. Dat het me zo ver gebracht heeft. Ik geloof dat ik die dag ondanks de spierpijn toch wat rechterop loop.

Toen ik de ochtend daarop voor de spiegel ging staan, zag ik mezelf weer ongefilterd en hekelde ik alle imperfecties. De marathon leek alweer zo ver achter me te liggen. Een verontrustende gedachte ging door me heen: Had ik écht wel alles gegeven? Of zou ik nog dieper kunnen gaan?

Om daar achter te komen heb ik me ingeschreven voor een nieuwe marathon. De marathon van Valencia. Watch me, I’m just starting…

Bekijk ook de video van de marathon van Rotterdam.


De Marathon van Valencia

Een marathon stond nooit op mijn lijstje van Big Dreams.

Een marathon is competitief, massaal, stads en op asfalt. Gruwel. Het tegenovergestelde van een trailrun. En toch, toen ik mijn eerste marathon liep in Rotterdam was ik verkocht. Compleet verkocht. Het is de afstand die me trekt: 42,195 kilometer. Dat is on-ge-loof-lijk ver. Maar écht ver. Het vraagt om discipline, uithoudingsvermogen en een ijzeren mindset. Het vraagt om het verleggen van je grenzen. Trainen voor een marathon doet pijn. Fysiek en mentaal. Hem lopen doet ongekend veel pijn. Mooi man!

"Toen ik mijn eerste marathon liep in Rotterdam was ik verkocht."

Na de marathon van Rotterdam, hoefde ik niet lang na te denken welke zou volgen.

Een marathon in het buitenland. In de sprookjesachtige stad Valencia. Bij Valencia denk ik direct aan Ciudad de las Artes y Ciencias van architect Calatrava. De stad van kunst en wetenschap, dat is waar je als marathoner zult finishen. In dat ongekende fenomenale decor. Daar wil ik de blaren op mijn tenen voor lopen. Daarvoor wil ik tot het gaatje gaan. En daar voorbij.

Volg mijn hardloop trainingen op Instagram en Youtube.


Jezelf leeg lopen tijdens duurlopen

 

Eens per week ren ik de lange duurloop.

Nu richting de marathon is dat 30+ km. Volgens velen train ik te veel. Maar ik train niet voor de marathon. De marathon is een training voor de Eiger. En de Eiger is een training voor een ultra. Want dat is mijn échte droom.

Ik houd van deze lange duurlopen. En tegelijk zie ik er tegen op. Bij deze duurlopen waarbij ik inmiddels bijna 4 uur ren, ga je de strijd aan met jezelf. En het is niet zozeer de fysieke strijd, ja alles gaat pijn doen, maar het is veel meer een mentale en emotionele strijd. Je hoofd wilt altijd eerder opgeven dan het lichaam. Na 2 uur rennen ben ik er wel klaar mee, dan wil mijn hoofd opgeven, maar dan zit ik eigenlijk pas op de helft. Iedereen heeft wel eens van Engelse uitspraak ‘you have to dig deep’ gehoord. Maar hij krijgt pas betekenis nu ik de uren en kilometers aan het opvoeren ben.

.

"De Engelse uitspraak 'You have to dig deep' krijgt pas betekenis nu ik de kilometers en uren aan het opvoeren ben."

Na twee uur kan het landschap je niet meer bekoren,

de lieflijke krokussen, de knoppen die uitkomen, de paarden die rondlopen, dan wil je alleen nog maar stoppen. Dan begin ik al stiekem te denken aan de finish die bij mijn voordeur ligt, dan denk ik aan hoe lang het nog is. Killing. In het hier en nu blijven is de truc, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Om de pijn te verzachten luister ik naar boeken. De boeken verhalen over mensen die het veel zwaarder hebben dan ik. Het zijn expeditieboeken, survivalboeken, avonturenboeken. Boeken waar mensen vechten op leven en dood bovenop een berg, wereldrecords proberen te breken op de fiets of rennend, herstellende alcoholisten en verslaafden die zichzelf kwijt waren en weer vonden in extreme sproten en dan denk ik: Floor dit is maar een peulenschilletje.

"Hoogte- en dieptepunten komen en gaan."

Een andere tactiek om de mentale en fysieke strijd aan te gaan is door te relativeren.

Een dag kent 24 uur, wat is dan 4 uur rennen en je inspannen? 4 uur oncomfortabel zijn en de strijd met je jezelf aangaan. Merendeel van je dag besteed je nog steeds aan comfortabel op de bank hangen, in bad liggen of door te slapen. Ik vraag aan mijn lichaam dus maar 4 uur van de 24 uur even een tandje bij te zetten, zo moeilijk is dat toch niet?

Hoogte- en dieptepunten komen en gaan en na een dieptepunt waarbij je eigenlijk wilt stoppen kan zomaar na 3 uur eer weer een opleving komen en boor je een nieuwe energiebron aan waardoor je toch weer verder kunt. Maar ik zal niet ontkennen: het allerlekkerste gevoel is toch wanneer ik de voordeur binnenstap. Met verkrampte benen de trap op strompel en het bad laat vollopen. Een kan thee erbij en een bak kwark met fruit en noten maakt mijn welverdiende geluk compleet.

Kom maar op marathon van Rotterdam ik ben er klaar voor!

Volg mijn trainingen op Instagram en bekijk ook mijn vlogs op mijn YouTube kanaal.


Algemene voorwaarden Adventure Virgin

 

Algemene voorwaarden Adventure Virgin

  • Artikel 1 Definities
    1. Adventure Virgin: Grinta Communicatie B.V., geregistreerd bij de Kamer van Koophandel onder nummer 70783446, gevestigd te Rheden aan de Arnhemsestraatweg 195 (6991 AL), gebruiker van deze algemene voorwaarden.
    2. Verdere gegevens van Adventure Virgin:
      Website: adventurevirgin.nl
      Email: hallo@adventurevirgin.nl
      Telefoonnummer: 06 – 45 28 43 93
      Btw-identificatienummer: NL858457404B01
    3. Klant: de (potentiële) de Klant aan de door Adventure Virgin aangeboden
      4. Evenement: de aangeboden dienst door Adventure Virgin.

 

  • Artikel 2 Toepasselijkheid
    1. Adventure Virgin verklaart deze algemene voorwaarden van toepassing op elk aanbod en alle daaruit voortvloeiende overeenkomsten.
    2. Afwijkingen van deze voorwaarden gelden uitsluitend voor zover deze door partijen uitdrukkelijk schriftelijk zijn overeengekomen.
    3. Derden die door Adventure Virgin bij de uitvoering van de overeenkomst worden betrokken, waaronder externe dienstverleners, kunnen zich eveneens op deze algemene voorwaarden beroepen.
    4. Indien een of meer (gedeelte(n)) van de bepalingen van deze algemene voorwaarden nietig zijn, dan wel worden vernietigd, blijven de overige bepalingen van deze algemene voorwaarden van toepassing. Partijen zullen alsdan in overleg treden om ter vervanging van de nietige c.q. vernietigde bepalingen nieuwe regels overeen te komen, waarin zoveel mogelijk het doel en de strekking van de nietige c.q. vernietigde bepalingen tot uiting zal komen.

 

  • Artikel 3 Aanbod en overeenkomst
    1. Elk aanbod is geheel en onvoorwaardelijk vrijblijvend en herroepelijk.
    2. Alle opgaven van Adventure Virgin van omvang, duur en andere weergegeven specificaties van het aangebodene zijn slechts aanduidingen. Een geringe afwijking hiervan in het geleverde leidt niet tot een tekortkoming in de nakoming van de overeenkomst aan de zijde van Adventure Virgin.
    3. Kennelijke verschrijvingen en abusievelijke fouten in het aanbod zijn niet bindend jegens Adventure Virgin.
    4. Een aanbod geldt niet automatisch voor andere aanbiedingen of activiteiten of latere aanmeldingen voor een Evenement.
    5. Adventure Virgin heeft het recht de overeenkomst met de Klant met onmiddellijke ingang, zonder (nadere) voorafgaande ingebrekestelling, zonder dat de Klant recht heeft op enige schadevergoeding, te beëindigen in het geval van gewichtige redenen. Partijen komen overeen dat de volgende omstandigheden als gewichtige reden hebben te gelden:
      1. aan de Klant (al of niet voorlopig) surseance van betaling wordt verleend of de Klant in staat van faillissement wordt verklaard of de Klant een verzoek tot toepassing van een schuldsaneringsregeling indient of de Klant onder curatele of bewind wordt gesteld,
      2. de Klant wangedrag vertoont, zich onsportief of onbehoorlijk gedraagt of indien verdere deelname op grond van medische overwegingen niet meer verantwoord is. In deze gevallen heeft Adventure Virgin ook de keuze de overeenkomst slechts gedeeltelijk te beëindigen.
      3. Het maximale aantal aanmeldingen voor de activiteit ten tijde van de aanmelding reeds was bereikt of het minimale aantal aanmeldingen niet is bereikt, en Adventure Virgin dit binnen 3 dagen na aanmelding door de Klant aan de Klant te kennen geeft.

"There is a first time for everything"

- Adventure Virgin -

  • Artikel 4 Uitvoering
    1. Alle verplichtingen van Adventure Virgin worden uitgevoerd op basis van een inspanningsverbintenis.
    2. de Klant stelt Adventure Virgin in de gelegenheid om de diensten te (laten) verrichten. De Klant verplicht zich de benodigde medewerking te verlenen voor de uitvoering van de overeenkomst door Adventure Virgin en Adventure Virgin naar beste weten inlichtingen te verschaffen ten behoeve van de uitvoering.
    3. De Klant dient ten alle tijden het te betalen bedrag vooraf te betalen. Wanneer de Klant verhinderd is om bij het Evenement aanwezig te zijn, dient de Klant zich tijdig en schriftelijk af te melden. Bij afmelding voor een activiteit tot 30 dagen voorafgaand aan het Evenement ontvangt de Klant de betaalde bedragen in verband met het Evenement volledig retour. Indien de Klant zich binnen 30, maar uiterlijk 16 dagen voor het Evenement afmeldt, ontvangt de Klant 50% van de betaalde bedragen in verband met het Evenement retour. Bij afmelding binnen 16 dagen voor de geplande datum van het Evenement heeft de Klant geen recht op restitutie van betaalde gelden.
    4. Data en overige termijnen gelden niet als fatale termijnen. De Klant dient Adventure Virgin derhalve altijd eerst in gebreke te stellen, waarbij een geruime en redelijke termijn dient te worden gesteld, alvorens tot enige remedie kan worden overgegaan.
    5. De Klant aanvaardt dat de planning van de activiteit kan worden beïnvloed door bijvoorbeeld weersomstandigheden of verhindering. Adventure Virgin is derhalve bevoegd om de activiteit naar eigen inzicht uit te stellen. Adventure Virgin is in een dergelijk geval niet aansprakelijk voor de daardoor door de Klant geleden schade.
    6. Het staat Adventure Virgin vrij de activiteit te laten uitvoeren door derden. Art. 7:404 BW is uitdrukkelijk in de overeenkomst uitgesloten.

 

  • Artikel 5 Prijzen, betaling en opschorting.
    1. Het aanbod is in goed overleg tot stand gekomen. Door het sluiten van de overeenkomst achten partijen de prijzen redelijk en billijk.
    2. Tenzij anders is overeengekomen, dient de Klant de gehele geldsom in zijn geheel direct voorafgaand aan de uitvoering van het Evenement te hebben voldaan op de door Adventure Virgin aangegeven wijze.
    3. Indien betaling niet tijdig is verricht, namelijk binnen 14 dagen, dan wel anders is overeengekomen, wordt de Klant direct uitgesloten van het volgen van het Evenement. Indien de Klant weer deel wil gaan nemen aan het Evenement, dan dient eerst de achterstallige betaling te worden voldaan.
    4. Zonder uitdrukkelijke en schriftelijke toestemming van Adventure Virgin is het de Klant niet toegestaan enige verplichting te verrekenen en/of op te schorten en/of bedragen daarop in te houding.

 

  • Artikel 6 Verplichtingen van de Klant
    1. In verband met de veiligheid van de Klant en derden is Klant gehouden alle door Adventure Virgin en/of extern ingehuurde dienstverleners en begeleiders gegeven aanwijzingen of instructies op te volgen.
    2. De Klant dient zorg te dragen voor geschikte kleding, schoenen en overige hulpmiddelen van de Klant, deze worden, tenzij anders aangegeven, niet door Adventure Virgin verstrekt.

 

  • Artikel 7  Garantie en aansprakelijkheid
    1. Deelname aan het Evenement brengt risico’s met zich en vereist een goede fysieke en psychische gesteldheid, de Klant verklaart zich daarmee bekend en bevestigd aan de vereisten te voldoen.
    2. De Klant is zich ervan bewust dat het Evenement in de buitenlucht kan plaatsvinden, hetgeen ongemak kan veroorzaken en gevolgen kan hebben voor de gezondheid of gesteldheid van de Klant. De Klant is bekend met, en accepteert, deze gevolgen.
    3. Adventure Virgin is niet aansprakelijk voor diefstal, verlies en/of beschadiging van eigendommen, alsmede opgelopen blessures voor, tijdens of na het Evenement.
    4. Mocht Adventure Virgin – om welke reden dan ook – jegens de Klant of derden aansprakelijk zijn, dan is deze aansprakelijkheid te allen tijde beperkt tot het bedrag waarop de door Adventure Virgin gesloten beroeps- of bedrijfsaansprakelijkheidsverzekering aanspraak geeft of, indien een verzekeraar – om welke reden dan ook – niet tot uitkering zou overgaan, tot het factuurbedrag te vermeerderen met 15%.
    5. Aansprakelijkheid van Adventure Virgin omvat nooit gevolgschade en, behoudens opzet of bewuste roekeloosheid, evenmin zaakschade, immateriële schade, zoals letselschade of schade door aantasting in de persoon, of gederfde winst.
    6. De Klant vrijwaart Adventure Virgin voor de in verband met de overeenkomst ontstane schade van derden doordat Adventure Virgin heeft gehandeld, waaronder een nalaten begrepen, uitgaande van de door de Klant verstrekte informatie. Indien Adventure Virgin uit dien hoofde door derden wordt aangesproken, is de Klant gehouden Adventure Virgin zowel in als buiten rechte bij te staan.

"Via dit platform wil ik mijn avonturen met jou delen. En daag ik jou uit om uit je comfortzone te stappen en het avontuur, hoe klein of groot, ook aan te gaan."

- Floor Ockers -

  • Artikel 8 Overmacht
    1. Onder overmacht wordt verstaan, naast hetgeen daaromtrent in de wet en rechtspraak wordt begrepen, alle van buiten komende oorzaken, voorzien of niet voorzien, waarop Adventure Virgin geen invloed kan uitoefenen. Hieronder is mede begrepen: weersomstandigheden, ziekte of letsel bij of overlijden van de aan Adventure Virgin verbonden personen en/of de door haar ingeschakelde derden, stakingen, verkeersstoringen, niet voorzienbare stagnatie, storingen in levering van energie, transportproblemen, brand, verlies of beschadiging bij transport en overheidsmaatregelen. Tijdens overmacht worden verplichtingen van Adventure Virgin opgeschort.
    2. Indien nakoming door overmacht langer dan één maand onmogelijk is of er andere omstandigheden zijn waardoor het voor Adventure Virgin onevenredig bezwarend is om aan haar verplichtingen te voldoen, is Adventure Virgin bevoegd de overeenkomst door een mededeling aan de Klant en zonder gerechtelijke tussenkomst geheel of gedeeltelijk te ontbinden, zonder dat daardoor een verplichting tot schadevergoeding of restitutie ontstaat.
    3. Indien Adventure Virgin bij het intreden van overmacht al gedeeltelijk aan haar verplichtingen heeft voldaan, dan is zij gerechtigd het reeds geleverde of verrichte deel afzonderlijk te facturen, of bij aanbetalingen gedeeltelijk te crediteren.
    4. Indien een Evenement als gevolg van overmacht wordt geannuleerd, wordt het Evenement verplaatst naar een nader te bepalen datum.

 

  • Artikel 9 Geheimhouding en Intellectueel Eigendom
    1. Adventure Virgin heeft het recht de door de uitvoering van een overeenkomst aan haar zijde toegenomen kennis ook voor andere doeleinden te gebruiken, voor zover hierbij geen strikt vertrouwelijke informatie van de Klant ter kennis van derden wordt gebracht.
    2. Beide partijen zijn verplicht vertrouwelijke informatie die zij ten behoeve of als gevolg van het Evenement hebben gekregen, geheim te houden, behoudens eventuele wettelijke verplichtingen tot verstrekking of openbaarmaking van de informatie. Informatie geldt als vertrouwelijk als dit door de andere partij is aangegeven of als dit blijkt uit de aard van de betreffende informatie. De gegevens van mededeelnemers van een Evenement behoren in ieder geval tot de gegevens die door de Klant geheim gehouden dienen te worden.
    3. De Klant verleent bij voorbaat toestemming aan Adventure Virgin voor openbaarmaking van voor, tijdens of na het Evenement gemaakte foto’s en beeldmateriaal, waarop de Klant zichtbaar is.

 

  • Artikel 10 Forum-, rechtskeuze en overdracht van rechten
    1. Adventure Virgin is bevoegd haar rechten en verplichtingen onder deze overeenkomst aan een derde partij over te dragen. De Klant is slechts bevoegd haar rechten en plichten aan een derde over te dragen met schriftelijke toestemming van Adventure Virgin.
    2. Op deze – en andere tussen partijen gesloten – overeenkomst(en) is uitsluitend Nederlands recht van toepassing. Mocht in de toekomst tussen partijen een niet-contractuele verbintenis ontstaan, dan is daarop tevens Nederlands recht van toepassing.
    3. Indien tussen partijen een geschil ontstaat voortvloeiend uit of verband houdend met deze overeenkomst is de rechter in het arrondissement waarin Adventure Virgin haar hoofdvestigingsplaats heeft, exclusief bevoegd om over het geschil te oordelen. Indien tussen partijen een geschil ontstaat omtrent een niet-contractuele verbintenissen is eveneens de rechter in het arrondissement waarin Adventure Virgin haar hoofdvestigingsplaats heeft, exclusief bevoegd om over het geschil te oordelen.


Stilte voor de storm – deel 2

 

‘Een orkaan?! Je maakt een grapje!’

Vriendlief is nogal van het overdrijven en de sterke verhalen. En inderdaad niet een orkaan komt over Skye heen, maar wel de nasleep daarvan. En dat betekent veel wind en een hoop regen. Oftewel in goed Nederlands: hondenweer. Daar gaat mijn weer window. Het zou in die elf dagen precies drie dagen relatief mooi weer zijn: twee zonuren per dag en 40% kans op neerslag. Voor Schotse begrippen mooi weer. Planning was om over de bergkam van het Trottenish gebergte van het Noordelijkste puntje van Skye naar de hoofdstad Portree te lopen. Maar het restje orkaan gooide roet in het eten.

Tijd voor plan B.

Dag 6: Dunvegun

Waar ik nu dan toch weer terecht ben gekomen. Terug naar de basis is wat ik wilde met mijn tent op het Trottenish gebergte, maar dit komt ook wel in de buurt daarvan. Ik heb een kamer in Dunvegun en primitiever kan het niet. De ‘supermarkt’ uit het dorp bestaat uit een grote diepvrieskist met – hoe verrassend – magnetronmaaltijden en een kast met blikvoer. De kamer waar ik verblijf heeft geen tv en geen internet en stinkt vreselijk. Wel is het een room met een view en wat voor één.

Morgen wordt een rustdag. Ik ben zo vreselijk moe. Vandaag ben ik op de berg in slaap gevallen. Wel nadat ik eerst was gaan liggen. Morgen komt de storm aan land dus moest ik vandaag de Quirang bewandelen en de Prisoner beklimmen. Na vier uur rondgelopen te hebben besloot ik even te gaan liggen en zijn de oogjes dichtgevallen.

Op weg naar mijn nieuwe onderkomen heb ik een lifter meegenomen. Ik hoorde direct de stem van Vriendlief: ‘Ben je helemaal gek geworden! Je hebt een huurauto, je mag geen lifter mee nemen!’ Maar het was een onschuldig Frans meisje. Een stinkende backpacker met dreadlocks had ik laten staan (die kwam ik drie dagen later tegen). We hebben gezellig gebabbeld en ik heb haar afgezet in de hoofdstad.

"Ik heb hier een kamer met het mooiste uitzicht en toch sprong ik vanochtend de auto in opzoek naar een mooiere plek."

Dag 7 : nog steeds Dunvegun

Zoveel te zien en zo weinig tijd. Compleet oververmoeid. Ik heb hier een kamer met het mooiste uitzicht en toch sprong ik vanochtend de auto in opzoek naar een mooiere plek. En overal waar ik kwam ging het door me heen: ik had op dit schiereiland of deze landtong een kamer moeten huren. Ik kan het niet langer meer ontkennen: ik ben een echte millennial. Overal waar ik ben denk ik: had ik niet beter… en vul het maar in. Fomo (fear of missing out) heb ik al jaren geleden uitgevonden, nog voor het een begrip én een hype werd. En dankzij mijn hardnekkig fomo en daaruit voorkomende keuzestress kom ik nooit, maar dan écht nooit, uitgerust terug van een reis, alleen maar gestrester en in de wetenschap dat ik meer dingen níet gezien heb dan wél.

Aangezien ik de geplande rustdag toch al overboord heb gegooid kan ik net zo goed meer van het eiland gaan bekijken en zo kom ik bij het sprookjesachtige Neist Point: een verlaten vuurtoren. Hier zou ik wel een tijdje willen wonen. Wat ik overigens niet zou aanraden zijn de troosteloze Fairy Pools. Wat een kapot gelopen en smerige bende is dat zeg, de naam fairy kan het troosteloze gebeuren niet redden.

Maar niet alleen ik ben onrustig, er hangt hier iets in de lucht, naast de storm die woedt en de huizen en het landschap laat kraken. In de supermarkt, het tankstation, het café en op de radio hoor je ze smoezen, er hangt een geagiteerde sfeer, een negatieve lading. De Schotten zijn teleurgesteld en boos op de Engelsen. Tijdens mijn verblijf in Schotland stemde de EU in met de Brexit.

"Ik kan het niet langer meer ontkennen: ik ben een echte millennial."

Dag 8 Talisker Bay

Bam! Weer word ik door de wind omver geblazen. Ik ben op het zwarte strand van Talisker Bay. De storm is in volle gang. De zee buldert, de wind beukt. Maar ik geniet. Bij storm moet je aan zee zijn. Niet erop. Het primitieve bevalt me wel hier in het westen van Skye en even speel ik met de gedachten om de ferry naar de Outer Hebrides te nemen, maar als ik de zee zo zie razen bedenk ik me. Morgen vertrek ik naar het binnenland en ga nog noordelijker. Of dat verstandig is, aangezien ik over drie dagen het vliegtuig moet pakken, waarschijnlijk niet.

Dag 9 Knockan Crag

Deze ochtend ben ik bij het nationale park Knockan Crag geweest. Compleet verlaten, maar wat verbaasde me: het toiletgebouw was open en ook de computers in het infocentrum buiten flikkerde aan toen ik er op tikte. Een post-apocalyptische ervaring. Ik leerde over de ontstaansgeschiedenis van Schotland. En dat Schotland en Engeland twee aardschollen zijn die toevallig tegen elkaar gebotst zijn en dat ze echt andere roots hebben zowel in steen als volk. De trotse Schotten stammen af van de Vikingen. De Engelsen stammen af van… geen idee waar de Engelsen vandaan komen. Of naartoe op weg zijn…

Deze manier van reizen: rondrijden, wandelen en telkens ergens anders slapen is voor mij een eerste keer. Ik voel me vaak schuldig, dat ik binnen slaap en niet de kou en wind ontbeer van buiten. Ja, overdag ben ik buiten, maar dat telt niet. Dat wat ik doe nep is. Misschien komt het wel omdat ik van te voren niet goed genoeg heb nagedacht wat ik zou gaan doen. Een beetje vaag in mijn hoofd had ik rondrijden en mooie plekjes spotten en wel zien waar ik terecht kom. Dat was de droom, nu sta ik bij iedere kruising te twijfelen: welke kant ik op moet, wat ik wil zien. En ervaar ik dus die verdomde fomo en keuzestress. Keuzestress in the middle of nowhere van Schotland. Ik zei het je al, een echte millenial.

"De eenzaamheid valt als een dikke deken over me heen. Dit landschap doet wat met je."

Bij de ruïne van Ardvreck Castle begint het te hagelen. Wanneer ik de auto in vlucht hoor ik op de radio het liedje O Children uit Harry Potter. Ook dat nog. De eenzaamheid valt als een dikke deken over me heen. Dit landschap doet wat met je. Het kruipt onder je huid. Ik ga straks in Ullapool de kachel aansteken, in een hoekje kruipen en een jankfilm opzetten. Misschien wel Harry.

Dag 11 van Inverness naar Edinburgh

Paniek! Ik moet het vliegtuig halen. Met 80 mijl per uur race ik over de wegen, hier en daar glij ik vervaarlijk door de bocht en moet ik auto’s ontwijken. Ik rijd over de mooiste weg van heel Schotland, de A82 door de Glen Coe vallei. Alleen in de verkeerde richting! De Three Sisters heb ik net achter me gelaten.

Op de weg heerst complete chaos. De Schotten zijn helemaal gek geworden, overal stoppen mensen, hun auto’s half in de veenmoerassen geparkeerd of gewoon midden op de weg. Na de storm, die een week duurde, heeft de hemel zich geopend en de hele Glen Coe vallei kleurt goud. Het is windstil en de lochs weerspiegelen de fluwelen bergen met de witte toppen. Het is spectaculair.

Tranen springen in mijn ogen van schoonheid, maar bovenal van pure frustratie. Ik heb nog drie en half uur om mijn vliegtuig te halen en volgens mijn navigatie heb ik ook precies drie en half uur nodig om het vliegveld te bereiken. Ik trap het gaspedaal nog dieper in. Ik heb tijd in te halen. Maar daarom huil ik niet. Het enige wat ik voel is spijt. Spijt dat ik niet de tijd heb genomen om Glen Coe te bekijken, spijt dat ik niet naar Fort William ben geweest, spijt dat ik vergeten ben dat het hier zo ongelooflijk mooi is. Mijn fomo wordt bevestigd. Dít is by far het mooiste stuk Schotland. Ik heb nog iets om voor terug te komen.

Lees ook Stilte voor de storm – deel 1


Ik leefde een maand als miljonair, dit is wat ik leerde

 

1 januari 2019 ontwaakte ik als miljonair. Niet omdat ik de staatsloterij had gewonnen, maar omdat ik dat besloot. En ik leerde een aantal waardevolle lessen.

Allereerst miljonair zijn draait niet om geld. Laat dit even op je inwerken. Het draait om tijd. Tijd om je droom te leven. De meeste mensen willen niet rijk zijn, maar een rijk leven leiden. Om een rijk leven te leiden heb je in de eerste plaats tijd nodig. Je kunt al het geld in de wereld hebben, maar als je geen tijd hebt om het uit te geven heb je er niets aan.

Wat zou je doen als je miljonair zou zijn,” was een van de eerste vragen die de businesscoach aan mij stelde. Ja, ook ik moest eraan geloven, mijn poging om met mijn onderneming te groeien door personeel aan te nemen was mislukt, dus was er paniek hoe dan wel te groeien. En vanwege het dogmatische heilige geloof van groei in onze maatschappij eindigde ik bij de businesscoach. Gouden tijden voor hen. “Ik zou tijd kopen” was mijn antwoord op haar vraag.

Voor mij ontbrak het de laatste tijd aan tijd. Als ondernemer was ik druk druk druk. Rennen, vliegen, in de auto eten, altijd bereikbaar zijn, altijd ‘aanstaan’. Aan het einde van de dag was ik moe, wat ik voor het gemak hield op voldaan. Minder confronterend. En ’s nachts lag ik wakker. Was dit het leven dat ik wilde leiden? Dan droomde ik over wat ik zou doen als ik de tijd voor mezelf had. Maar zodra de wekker ging vervloog de droom. Eerst werken, dan spelen. Eerst de realiteit, dan de dromen. Eerst geld verdienen, dan tijd kopen.

"Miljonair zijn draait niet om geld. Het draait om tijd. Tijd om je droom te leven."

Net als geld lijkt ook tijd een beloning te zijn geworden. Tijd voor jezelf helemaal. Dat staat helemaal onderaan het to do-lijstje als de rest is afgehandeld. Beetje vreemd als je erover nadenkt, want tijd is het enige wat we hebben. Het is letterlijk ons leven. Onze tijd dat we op aarde zijn. We hebben geleerd om met de tijd die we hebben gekregen te werken, daarmee centjes te verdienen en dan vervolgens onze tijd terug te kopen.

Dus besloot ik 1 januari direct als miljonair te handelen en niet te wachten tot die miljoen op mijn bankrekening had staan. Ik zou gaan doen wat het gros van de mensen zouden doen als ze miljonair zouden worden en dat is minder werken en meer tijd besteden aan de écht belangrijke dingen in het leven: aandacht voor familie en vrienden, tijd hebben om te werken aan hun dromen en misschien zelfs een hobby. En dat heb ik gedaan.

De afgelopen maand heb ik meer quality time doorgebracht met mijn vriend dan het afgelopen jaar. Ik heb met hem geluncht en gewerkt in de Euromast, hem meegenomen naar Parijs en hem vertelt hoeveel ik hem waardeer. Ik had tijd om te trainen voor de marathon, in januari heb ik bijna 200 kilometer hardgelopen, daar gaat een hoop tijd in zitten. En ik heb gewerkt. Gewerkt aan mijn droom Adventure Virgin, aan verhalen en nieuwe activiteiten.

"Dan droomde ik over wat ik zou doen als ik de tijd voor mezelf had."

Hoe financierde je je miljonairsbestaan, hoor ik je denken.

Simpel: door deze maand af te kopen met geld. Af te kopen ja, want de hypotheek en verzekeringen lopen gewoon door. En nee Vriendlief betaalt niet voor mijn miljonairsbestaan. Ik heb dus ook geen geld als water uitgegeven. Oké nou ja misschien dan in Parijs, daar heb ik het wel wat breder laten hangen. Wat ik niet heb gedaan omdat ik het te duur vond en waar ik de hele maand verlangend naar uitkeek? Een stuk cheesecake eten. Kosten 4,25 euro. Vond ik te duur.

De belangrijkste les die ik leerde als miljonair: je hoeft geen miljonair te zijn om als miljonair te leven. Het winnende lot heb je zelf in handen. Laat tijd als beloningsmechanisme los. Tijd kan namelijk ook een voorwaarde zijn om geld te verdienen. Als miljonair heb ik geen geld gepind, maar tijd geïnd en dat gaat mij straks geld opleveren.

Wanneer gun jij het jezelf om miljonair te zijn?


Auto's in elkaar rossen

 

Auto’s in elkaar rossen

Degenen die mij een beetje kennen weten dat ik nogal temperamentvol kan zijn. Degene die mij het beste kent weet dat ik ook wel eens flinke woede-uitbarstingen heb. Wees niet bang, ik doe niemand pijn en maak (inmiddels) ook geen spullen (meer) stuk. Maar soms zit je met een stuk frustratie waarvan je niet weet waar je dat moet laten of hoe je het moet uiten. Hoe lekker zou het zijn als je dan een auto finaal mag molesteren. Gewoon volledig in elkaar rammen! Ja, geef maar toe, daar heb jij ook wel eens van gedroomd!

Dus gaan we op 19 april deze droom werkelijkheid laten worden en gaan we auto’s in elkaar rossen! Maar dan gaan we ook écht helemaal los: met sloophamers, honkbalknuppels, hockeysticks en golfclubs.

Aarzel niet langer: pak je spullen bij elkaar, neem een gezonde portie agressie en frustratie mee, het wordt tijd om af te rekenen met je woedebuien.

Deze activiteit is alleen voor volwassenen.

Afhankelijk van het aantal deelnemers zijn er meerdere auto’s die we in elkaar rossen.

"Hoe lekker zou het zijn als je dan een auto finaal mag molesteren. Gewoon volledig in elkaar rammen!" 

Programma vrijdag 19 april

12:45 uur inloop sloop

13:00 uur veiligheidsinstructie en veiligheidskleding aan

13:15-14:45 uur start rammen! Anderhalf uur hebben we om de auto’s aan gort te slaan met diverse middelen: sloophamers, golfclubs, honkbalknuppels, you name it!

14:50 uur naar locatie rijden voor borrel bij het Veerkwartier (5-10min)

15:00 -16:00 uur afsluitende borrel met hapjes, want rammen maakt dorstig en hongerig. Met mooi weer zitten we met de voetjes in het zand en uitzicht over het water. Altijd fijn!

Voor het rijden naar de locatie kan er gecarpoold worden, laat even weten of je vervoer nodig hebt dan kijken we wat we kunnen organiseren.

Prijs: 60,- euro (incl. activiteit en versnaperingen)

Locatie: Industrieterrein ‘de Liede’ in Vijfhuizen

Schrijf je in!


De Eiger

De bergen hebben een magische aantrekkingskracht.

Het duurde maar liefst 16 jaar voor ik voor het eerst van mijn leven bergen zag. Toen moest ik huilen. En nog steeds. Iedere keer als ik bergen zie ben ik diep geroerd. Het is een oerlandschap, het is puur, het is adembenemend. Het zou nog langer duren voor ik een eerste bergwandeling maakte. Toen dacht ik verkocht te zijn, maar nog mooier is het om te spelen in de bergen. Om te rennen. Je hart op volle toeren te voelen pompen, je bovenbenen die verzuren, je mentaal door je grenzen pushen om vervolgens wanneer het pad weer naar beneden gaat de zwaartekracht te gebruiken om lichtvoetig tussen de stenen en boomwortels door te tippen en te rennen.

"Het is een oerlandschap, het is puur, het is adembenemend. "

Toen ik in 2016 de trailer zag voor de Eiger Ultra Trail run wist iedere cel in mijn lichaam: deze race is voor mij bedoeld. De valpartij in Duitsland gooide roet in het eten, maar inmiddels ben ik terug. Sterker en vastberadener dan ooit. 20 juli 2019 gaat het gebeuren, dan doe ik mee en ren ik 35 km.